Co się stanie, jeżeli nie odbiorę przesyłki z Sądu? Czy unikanie listonosza pozwoli uniknąć odpowiedzialności?

Masz długi i boisz się odbierać korespondencję? Myślisz, że nieodbieranie poczty jest dobrym rozwiązaniem, bo jeżeli ani Sądowi, ani wierzycielowi nie uda się doręczyć pism kierowanych do Ciebie to unikniesz odpowiedzialności, bo nie ma już tzw. „fikcji doręczenia”? A może, chcąc zarobić na spłatę swoich zobowiązań, wyjechałeś do pracy za granicę i nie poinformowałeś o tym fakcie swoich wierzycieli?

Takie działanie to, co do zasady, błąd.

Zgodnie z aktualnym brzmieniem kodeksu postępowania cywilnego, jeżeli pozwany, pomimo powtórzenia zawiadomienia, nie odebrał pozwu lub innego pisma procesowego wywołującego potrzebę podjęcia obrony jego praw, a w sprawie nie doręczono mu wcześniej żadnego pisma, przewodniczący zawiadamia o tym powoda, przesyłając mu przy tym odpis pisma dla pozwanego i zobowiązując do doręczenia tego pisma pozwanemu za pośrednictwem komornika (art. 1391 § 1 k.p.c.).

Doręczenie korespondencji za pośrednictwem komornika.

Powód w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia mu zobowiązania, składa do akt potwierdzenie doręczenia pisma pozwanemu za pośrednictwem komornika albo zwraca pismo i wskazuje aktualny adres pozwanego lub dowód, że pozwany przebywa pod adresem wskazanym w pozwie (art. 1391 § 2 k.p.c.). Po bezskutecznym upływie tego terminu zaś Sąd zawiesza postępowanie, by następnie, po upływie 3 miesięcy braku działań ze strony powoda, umorzyć postępowanie. Do umorzenia postępowania dojdzie jednak  tak naprawdę tylko wówczas, gdy powód nie jest zdeterminowany, by odzyskać swoją należność. W innym przypadku powód sięgnie po instrumenty prawne umożliwiające mu uzyskanie tytułu wykonawczego mimo Twojej całkowitej bierności.

Jeżeli zatem nie odbierzesz pozwu, powód, aby dokonać doręczenia, może złożyć do komornika wniosek o bezpośrednie i osobiste doręczenie korespondencji pod adresem wskazanym w pozwie. Jeżeli próba doręczenia przez komornika nie powiedzie się, a komornik nie ustali również, że zamieszkujesz pod wskazanym przez powoda adresem, powód będzie musiał wnosić o ustalenie Twojego adresu. Pamiętaj, że doręczając korespondencję komornik będzie  np. pytał sąsiadów, czy zamieszkujesz pod wskazanym w korespondencji adresem, czy Cię znają etc. Jeżeli i te próby ustalenia Twoje miejsca pobytu się nie powiodą powód, chcąc uniknąć umorzenia postępowania,  będzie mógł wnosić do sądu o wyznaczenie kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu.

Kurator dla osoby nieznanej z miejsca pobytu sposobem na załatwienie sprawy bez udziału strony.

Zgodnie z art. 143 k.p.c., jeżeli stronie, której miejsce pobytu nie jest znane, ma być doręczony pozew lub inne pismo procesowe wywołujące potrzebę podjęcia obrony jej praw, doręczenie może do chwili zgłoszenia się strony albo jej przedstawiciela lub pełnomocnika nastąpić tylko do rąk kuratora ustanowionego na wniosek osoby zainteresowanej przez sąd orzekający. W treści art. 144 § 1 k.p.c. czytamy natomiast, że „przewodniczący ustanowi kuratora, jeżeli wnioskodawca uprawdopodobni, że miejsce pobytu strony nie jest znane (…)”.

Skoro zatem nie odbierałeś poczty i unikałeś komornika nie chcąc, by doręczono jakiekolwiek pismo z Sądu, może zdarzyć się tak, że w procesie będzie działał za Ciebie kurator. Konieczne jest podkreślenie, że kurator  dla osoby nieznanej z miejsca pobytu działa za stronę, nie jest zaś jej pełnomocnikiem.

Oznacza to tyle, że w przypadku wyznaczenia kuratora nie będziesz w stanie wzruszyć wyroku czy nakazu zapłaty, które zostały wydane w sprawie, w której taki kurator działał. Nie będzie to możliwe niezależnie od okoliczności, które chciałbyś podnieść. Kurator nie zna Ciebie ani nie będzie w stanie bez Twojego udziału poznać Twoich racji. Zadaniem kuratora będzie jedynie  zapewnienie w procesie poszanowania Twoich praw.  Tylko w wyjątkowych przypadkach nieujawnianie swojego adresu nawet poszukującemu Cię kuratorowi można ocenić jako słuszne rozwiązanie. W większości spraw jednak  warto, byś osobiście brał udział w postępowaniu i podjął aktywną obronę procesową z pomocą pełnomocnika.

            Jeżeli wahasz się, czy odebrać z poczty nakaz zapłaty, zrób to i następnie zgłoś się do nas. Najgorszym rozwiązaniem jest brak działania! Pamiętaj jednak, że mamy  tylko 14 dni na złożenie sprzeciwu czy też zarzutów do Sądu.  

Adwokat Anna Uznańska, Kancelaria  Adwokacka Szantar i Wspólnicy

 

 

 

 

 

W sporze z konsumentem sam weksel to już za mało – ważna nowelizacja KPC

 

Ustawodawca w końcu zdecydował się na wprowadzenie do procedury cywilnej zmian, które ochronią konsumentów przed dochodzeniem roszczeń wyłącznie w oparciu o weksel. 24 września 2021r. wchodzi w życie ustawa z dnia 11 sierpnia 2021r. o zmianie ustawy- Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, której celem jest zwiększenie ochrony konsumentów w sporach o zapłatę.

W naszej praktyce niejednokrotnie spotykaliśmy się ze sprawami, gdzie powód uzyskiwał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym wyłącznie w  oparciu o weksel. Sądy nie wymagały przedstawienia przez powoda umowy pożyczki  i tym samym nie badały ewentualnej abuzywności jej postanowień, uznając weksel za wystarczającą podstawę do zasądzenia całości roszczenia. Wobec tego konsumenci, którzy nie wnieśli zarzutów od nakazu zapłaty,  musieli  dokonywać spłaty nie tylko kapitału pożyczki i odsetek, lecz również rażąco wysokich kosztów pozaodsetkowych, które nierzadko przenosiły wartość udzielonego kapitału.

Takie stanowisko wymiaru sprawiedliwości było słusznie krytykowane, również przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który to w wyroku w sprawie Profi Credit Polska S.A. ( sygn. akt: C -176/17) opowiedział się za niedopuszczalnością konstruowania takich przepisów krajowych, które umożliwiają wydanie nakazu zapłaty przeciwko konsumentowi wyłącznie w oparciu o weksel własny. Z perspektywy naszych klientów – konsumentów wprowadzana zmiana ma doniosłe znaczenie, bowiem, wbrew obiegowej opinii, nadal wielu sędziów wydaje nakazy zapłaty w postępowaniu nakazowym bez zapoznania się z umową leżącą u podstaw roszczenia w sprawach, gdzie abuzywność postanowień umownych stosowanych przez tzw. „firmy chwilówkowe”  jest powszechnie znana.

Znowelizowany art. 485 § 2 zd. drugie kodeksu postępowania cywilnego otrzymuje następujące brzmienie:

„Jeżeli dłużnikiem jest konsument, niezbędne jest przedstawienie wraz z pozwem umowy, z której wynika roszczenie zabezpieczone wekslem, wraz z deklaracją wekslową i załącznikami”

Co istotne, ustawodawca nałożył na powoda obowiązek zamieszczenia oświadczenia o tym, czy roszczenie dochodzone pozwem powstało w związku z umową zawartą z konsumentem, zaś złożenie nieprawdziwego oświadczenia w tym zakresie grozi powodowi (a także jego pełnomocnikowi czy też przedstawicielowi ustawowemu) skazaniem  przez Sąd na grzywnę.  Warto zaznaczyć, że oświadczenie o tym, czy dochodzone pozwem roszczenie powstało w związku z umową zawartą z konsumentem jest wymogiem formalnym, którego brak skutkuje zwrotem pozwu.

Powyższą zmianę należy ocenić pozytywnie. Sąd rozpoznający sprawę będzie zobligowany do zbadania przedstawionej przez powoda umowy pod kątem jej zgodności z prawem oraz zasadami współżycia społecznego niezależnie od przedstawionych przez konsumenta zarzutów.

Na aprobatę zasługuje również wprowadzana niniejszą nowelizacją zmiana ustawy o kosztach sądowych cywilnych w sprawach cywilnych, która przewiduje, że od zarzutów od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym wydanemu przeciwko konsumentowi pobiera się opłatę nie większą niż 750 złotych. Choć opłata ta nadal jawi się jako wysoka to z całą pewnością zwiększy realizację prawa do sądu dla konsumentów, którzy nie będą mogli skorzystać ze zwolnienia  od opłaty od zarzutów.

Jeżeli otrzymałeś nakaz zapłaty i nie wiesz, co robić zgłoś się do nas.

Adwokat Anna Uznańska, Kancelaria  Adwokacka Szantar i Wspólnicy