Wniosek o upadłość konsumencką- czy muszę go złożyć online?

Jak złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej?

Od 1 grudnia 2021r. ruszył Krajowy Rejestr Zadłużonych, a wraz z nim doszło do elektronizacji wniosków o ogłoszenie upadłości. W artykule postaram się odpowiedzieć na pytanie, czy elektronizacja postępowania upadłościowego obejmuje również wnioski upadłościowe konsumentów.
W ostatnim czasie ustawodawca zdecydował się na dość istotną nowelizację prawa upadłościowego, która skutkuje elektronizacją tego postępowania. Zgodnie z aktualnym od 1 grudnia 2021r. brzmieniem art. 216a ww. ustawy w postępowaniu upadłościowym pisma procesowe oraz dokumenty (z wyłączeniem pism i dokumentów, o których mowa w art. 216ab) wnosi się wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe z wykorzystaniem udostępnianych w tym systemie formularzy. Pisma oraz dokumenty niewniesione za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe nie wywołują skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma albo dokumentu do sądu. Czy to oznacza, że to koniec ery wniosków upadłościowych na formularzu, składanych w tradycyjnej formie pocztą bądź w biurze podawczym sądu? Odpowiedź nie jest wcale tak oczywista i jednoznaczna.

Czy elektronizacja postępowania upadłościowego obejmuje również wnioski upadłościowe konsumentów?

Założeniem ustawodawcy była całkowita elektronizacja postępowania upadłościowego. Art. 216a prawa upadłościowego w sposób zdaje się wyczerpujący określa, iż w postępowaniu upadłościowym pisma procesowe oraz dokumenty składa się wyłącznie w formie elektronicznej. Wniosek o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej nie jest również objęty wyłączeniem z art. 216ab ustawy Prawo upadłościowe. Powyższe prowadzi do wniosku, że od 1 grudnia 2021r. wszelkie wnioski upadłościowe, a w tym także wnioski o upadłość konsumencką można składać wyłącznie za pośrednictwem Portalu Rejestrów Sądowych (Krajowego Rejestru Zadłużonych). Wniosek taki zdaje się być jednak, wobec brzmienia art. 491(2) ust. 3. ustawy , zbyt daleko idący. Otóż, zgodnie z art. 491(2) ust. 3. ustawy Prawo Upadłościowe wniosek o ogłoszenie upadłości może zgłosić dłużnik, z uwzględnieniem przepisów art. 8 i art. 9. Do wniosku o ogłoszenie upadłości i innych pism procesowych oraz dokumentów składanych przez dłużnika stosuje się odpowiednio przepis art. 216aa. W przypadku, o którym mowa w art. 216aa ust. 1, wniosek o ogłoszenie upadłości składa się na formularzu. Z kolei art. 216aa umożliwia pominięcie systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe! W konsekwencji powyższego uznać należy, że w stosunku do wniosków o ogłoszenie upadłości osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej zasada elektronizacji i konieczności złożenia wniosku przez Krajowy Rejestr Zadłużonych nie obowiązuje. Zasada ta dotyczy moim zdaniem również konsumenta, który jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.

Czas pokaże czy Sądy wymagają od konsumentów bycia online

Tak jak zostało to wskazane we wcześniejszej części rozważań konsument może złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości na formularzu, z pominięciem PRS (Portalu Rejestrów Sądowych). Głosy praktyków są jednak różne i niektóre Sądy w Polsce nie zamierzają rozpoznawać wniosków niezłożonych za pośrednictwem systemu Portalu Rejestrów Sądowych. To czy takie stanowisko, wobec jasnego zdaje się brzmienia art. 491(2) ust. 3. ustawy jest słuszne, zweryfikuje niestety dopiero orzecznictwo.

Czy od profesjonalnego pełnomocnika należy wymagać złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości online?

W stosunku do wniosków o ogłoszenie upadłości osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej zasada elektronizacji i konieczności złożenia wniosku przez Krajowy Rejestr Zadłużonych nie obowiązuje. Zasada ta dotyczy moim zdaniem również konsumenta, który jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Żaden przepis ustawy Prawo Upadłościowe nie obliguje profesjonalnego pełnomocnika reprezentującego dłużnika- konsumenta do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości za pośrednictwem PRS (Portalu Rejestrów Sądowych). Spotkać się jednak można również ze stanowiskiem, że o ile w przypadku dłużnika- konsumenta nie ma wymogu złożenia wniosku w formie elektronicznej, o tyle profesjonalny pełnomocnik wniosek taki musi już złożyć za pośrednictwem PRS (Portalu Rejestrów Sądowych, a dokładniej Krajowego Rejestru Zadłużonych). Czy taki wniosek nie jest jednak zbyt daleko idący?

Należy zapobiegać wykluczeniu cyfrowemu

W dobie pandemii COVID-19 elektronizacja postępowań nabrała znacznego przyspieszenia, jednakże nie można w tym wszystkim zapominać o podstawowych gwarancjach procesowych, w tym prawie do sądu. Należy wskazać, że mimo iż mamy 2022r. nie każdy jest online i nie każdy poradzi sobie z procedurą składania wniosku o ogłoszenie upadłości za pośrednictwem PRS (Portalu Rejestrów Sądowych). Jeżeli wykładnia obowiązujących przepisów będzie jednoznacznie wykluczać możliwość złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej na formularzu, w tradycyjnej dotychczas formie, to osoby chcące skorzystać z instytucji upadłości konsumenckiej, a nieradzące sobie z „wirtualną rzeczywistością”, będą musiały szukać wsparcia profesjonalisty, który pomoże przejść procedurę ogłoszenia upadłości online.

Profesjonalny pełnomocnik remedium na trudności związane z Portalem Rejestrów Sądowych

Portal Rejestrów Sądowych jest instytucją stosunkowo nową ( działającą od 1 lipca 2021r.). Krajowy Rejestr Zadłużonych uruchomiony został zaś wraz z wejściem w życie nowelizacji ustawy Prawo Upadłościowe dotyczącej składania wniosków o ogłoszenie upadłości, tj. w dniu 1 grudnia 2021r. Profesjonalni pełnomocnicy stoją zatem przed zadaniem wdrożenia się do pracy online. Jest to nieuchronne, by nadal mogli świadczyć pomoc prawną.

Reasumując, elektronizacja postępowania upadłościowego zdaje się być całościowa, jednakże konsumenci, póki co, nadal mogą składać wnioski o ogłoszenie upadłości poza systemem Portalu Rejestrów Sądowych.

Adwokat Anna Uznańska, Kancelaria Adwokacka Szantar i Wspólnicy

Krajowy Rejestr Zadłużonych

Zadłużenie jako powszechny problem

Zadłużenie jest często problemem, który staramy się ukryć.Milczymy przed osobami bliskimi, ukrywamy przed znajomymi, staramy się zataić go w pracy. Działania takie wynikają zwykle ze wstydu lub strachu, jak też z obawy przed konfrontacją, zarówno ze swoimi problemami jak i osobami ze swojego otoczenia, których oceny i reakcji możemy zwyczajnie się bać. Chęć ukrycia zadłużenia może też wynikać z innego strachu. Strachu o to, jak będziemy dalej funkcjonować ekonomicznie – czy uda nam się wziąć kolejną pożyczkę lub kredyt, telefon na abonament, zawrzeć nową umowę z dostawcą kablówki. Wszyscy przedsiębiorcy, z którymi zawieramy takie zobowiązania zainteresowani są tym, czy będziemy w stanie je spłacać. Do tej pory do weryfikacji tego służyły narzędzia takie jak Biuro Informacji Kredytowej, czy rozmaite biura informacji gospodarczej. Od 1 grudnia 2021 r. jednak pojawiło się nowe narzędzie prześwietlania dłużników.

Krajowy Rejestr Zadłużonych

Czym jest Krajowy Rejestr Zadłużonych? Kogo można w nim znaleźć? Jakie dane ujawnia? Czy należy się go bać? Sprawdźmy!
Krajowy Rejestr Zadłużonych to prowadzony przez Ministra Sprawiedliwości rejestr, zastępujący funkcjonujący wcześniej Centralny Rejestr Restrukturyzacji i Upadłości, w którym wpisane są dane określonych kategorii dłużników. Nie każdy z nich zatem może znaleźć się w tym rejestrze. Ustawa z dnia 6 grudnia 2018 r., która weszła w życie 1 grudnia 2021 r., o Krajowym Rejestrze Zadłużonych, zawiera pełną listę podmiotów, których dane mogą zostać wpisane do rejestru.
Upraszczając nieco, w rejestrze znajdą się dane osób, wobec których wobec których są albo były prowadzone postępowania:
  • restrukturyzacyjne oraz o zawarcie układu na zgromadzeniu wierzycieli,
  • upadłościowe lub wtórne postępowania upadłościowe,
  • zakończone prawomocnym orzeczeniem zakazu wykonywania działalności gospodarczej,
  • w przedmiocie uznania orzeczenia o wszczęciu zagranicznego
    postępowania upadłościowego.
    Wpisane do Rejestru będą też dane o:
  • wspólnikach osobowych spółek handlowych, którzy ponoszą
    odpowiedzialność za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem, jeżeli ogłoszono upadłość spółki, wszczęto wtórne postępowanie upadłościowe wobec spółki lub oddalono wniosek o ogłoszenie upadłości spółki,
  • podmiotach wobec których umorzono postępowanie egzekucyjne
    prowadzone przez komornika sądowego, lub sąd z uwagi na fakt, że z
    egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych, albo umorzono postępowanie egzekucyjne prowadzone przez naczelnika urzędu skarbowego albo dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z uwagi na fakt, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne;
  • osobach fizycznych, wobec których toczy się egzekucja świadczeń alimentacyjnych lub egzekucja należności budżetu państwa powstałych z tytułu świadczeń wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, a które zalegają ze spełnieniem tych świadczeń za okres dłuższy niż 3 miesiące.

Wpis do Rejestru Zadłużonych

W skrócie zatem, możliwość wpisania do Krajowego Rejestru Zadłużonych dotyczy zatem osób co do których toczyło się postępowanie upadłościowe (w tym także dotyczące tzw. upadłości konsumenckiej), restrukturyzacyjne, wobec których orzeczono zakaz wykonywania działalności gospodarczej, wspólników spółek odpowiadających za ich majątek, które to spółki dotknęła upadłość, dłużników, wobec których umorzono egzekucję z uwagi na to, że w jej trakcie nie było szans na uzyskanie kwot wyższych niż same koszty egzekucji, czy także część dłużników alimentacyjnych. Nie każdy zatem dłużnik zostanie wpisany do Rejestru.
Należy zaznaczyć, że wpis dokonywany jest za sprawą organu
prowadzącego postępowanie, z którym związany jest wpis w Rejestrze, takiego jak Sąd, Komornik, czy Naczelnik Urzędu Skarbowego. Gdy zatem zaistnieją podstawy do dokonania wpisu do Rejestru, to nie ma szans, by takiego wpisu uniknąć. Trzeba zatem być świadomym, że gdy znajdziemy się w jednej z powyższych sytuacji nasze dane zostaną wpisane do Rejestru.

Jawność Rejestru Zadłużonych

Krajowy Rejestr Zadłużonych jest jawny, co oznacza że każdy może go przeglądać, bądź wyszukiwać w nim osoby, z którymi przykładowo chce zawrzeć jakąś umowę. A zakres danych ujawnionych w Rejestrze jest bardzo szeroki, poza bowiem imieniem i nazwiskiem dłużnika znajdziemy tam jego adres zamieszkania, a nawet numer PESEL, czy inne dane pozwalające na jednoznaczną identyfikację – w odniesieniu
do niektórych rodzajów wpisanych podmiotów może to być i kilkadziesiąt różnych rodzajów danych. Pamiętać też trzeba, że dane raz wpisane do
rejestru, co do zasady nie są z niego usuwane, a jedynie przestają być
ujawniane po określonym w ustawie czasie – różnym, dla różnych
rodzajów danych, wpisanych do rejestru w związku z różnymi
okolicznościami.

Czy każdy dłużnik trafi do Rejestru Zadłużonych?

Podsumowując, Krajowy Rejestr Zadłużonych stanowi zbiór danych o dłużnikach pewnych określonych kategorii, a zatem znaczna część osób mających problemy z zadłużeniem się w nim nie pojawi. Rejestr ten dotyczy osób, których historie i przypadki związane z zadłużeniem są szczególnie skomplikowane, wisi nad nimi widmo upadłości, ich majątek nie pozwala nawet na pokrycie kosztów egzekucji komorniczych, bądź mają problemy choćby z regulowaniem alimentów. Wpisanie do Rejestru jest skutkiem powyższych okoliczności, a zatem podejmując się próby wychodzenia z długów nie należy się skupiać na samym Rejestrze i dokonanym wpisie, a skupić na przyczynach wystąpienia zadłużenia i z nimi walczyć. Istotne jest bowiem odpowiednie ukierunkowanie działań oddłużeniowych.

r.pr. Maciej Draheim, Kancelaria Adwokacka Szantar i Wspólnicy

Jeśli masz problem z zadłużeniem i nie chcesz trafić do Krajowego Rejestru Zadłużonych skontaktuj się z naszą kancelarią. Opracujemy i wdrożymy plan oddłużeniowy dedykowany dla Ciebie. Oferujemy aktywne wsparcie w negocjacjach z wierzycielami ale również staniemy po Twojej stronie w postępowaniu sądowym czy egzekucyjnym. Wyjście z pętli zadłużenia z pomocą specjalistów jest znacznie łatwiejsze niż samodzielne działanie.

Zapraszamy do kontaktu.

Przedawnienie – czym jest i jak w zasadzie może ono wpłynąć na moje zadłużenie?

Dzisiejszy wpis dotyczy przedawnienia i jego wpływu na wynik postępowań sądowych. Czym jest przedawnienie? Jak i kiedy się na nie powoływać? O tym w poniższym poście. 

Poprzedzając rozważania w przedmiocie wpływu przedawnienia na roszczenia konsumentów z tytułu zaciąganych kredytów lub pożyczek – w pierwszej kolejności należy wyjaśnić, czym przedawnienie w istocie jest. Polski system prawa cywilnego, przewiduje szereg tzw. instytucji dawności, które to można sprowadzić występujących na gruncie prawa cywilnego zdarzeń uzależniających określone skutki prawne z upływem czasu. Przedawnienie – obok chociażby: prekluzji, zasiedzenia, czy przemilczenia, należy do tej grupy instytucji. 

Definicja

Definiując kategorię instytucji dawności, ustawodawcy przyświecał określony cel legislacyjny, którym jest usunięcie stanu niepewności w obrocie prawnym, powstający wskutek braku aktywności w terminie ustawowo określonym, uprawnionego podmiotu, w celu wyegzekwowania przysługującego mu uprawnienia. Groźba wystąpienia przedawnienia roszczenia, ma na celu zachęcenie wierzyciela do podjęcia stosownej aktywności. Jeśli pomimo upływu czasu, nie dokonuje on realizacji przysługującego mu prawa, to nie ustawodawca nie uważa za stosowne, zapewniać mu w  tym  zakresie  ochrony. 

Jednakże, mieć na względzie należy, że przedawnienie nigdy nie działa z mocy prawa, lecz prowadzi ono do uzyskania przez zobowiązanego zarzutu, możliwego do podniesienia przez Sądem, który to skutecznie paraliżuje sposobność efektywnego dochodzenia prawa podmiotowego (tu: roszczenia), przez wierzyciela. 

Jak liczyć przedawnienie

Kwestię określenia tego od kiedy termin przedawnienia biegnie, reguluje przepis art. 120 k.c., w zdaniu pierwszym stanowiący iż: „Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne”. Samo pojęcie wymagalności nie doczekało się swego ustawowego dookreślenia, jednakże w literaturze i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż oznacza ono jako stan, w którym uprawniony może domagać się od zobowiązanego spełnienia świadczenia. Jeżeli zatem doszło do zawarcia umowy kredytu, gdzie kredytobiorca zobowiązał się do jej zwrotu np. w terminie do 1 lipca 2021 r., a którego to zobowiązania ostatecznie nie wykonał – to właśnie ta data wskazuje, iż roszczenie z umowy kredytu uzyskało wówczas przymiot wymagalności, jest możliwe do dochodzenia przed sądem, jak również: że termin przedawnienia rozpoczął swój bieg. 

Przerwanie przedawnienia

Kolejną ważną kwestię w kontekście problematyki przedawnienia roszczeń, stanowi instytucja przerwania biegu przedawnienia. Wskazuje ona na pewne okoliczności, których wystąpienie sprawia, że termin przedawnienia wstrzymuje swój bieg na czas trwania danej przesłanki. Po ustaniu takiej okoliczności termin przedawnienia biegnie od nowa, tak jakby uprzednio nie upłynęła żadna jego  część – z tego też względu należy być szczególnie wyczulonym na rozróżnienie instytucji: przerwania biegu przedawnienia oraz zawieszenia biegu przedawnienia.  

Przerwanie  biegu  przedawnienia  nastąpić może, tak  z  inicjatywy  wierzyciela, jak również dłużnika. Art. 123 k.c. stanowi o trzech kategoriach zdarzeń prowadzących do przerwania biegu przedawnienia. A są to: po pierwsze –  każda czynność  dokonana  przed  właściwym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń  danego  rodzaju,  przedsięwziętą  bezpośrednio  w  celu  dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia (taką czynność stanowi chociażby wytoczenie powództwa), po drugie – wszczęcie mediacji, oraz po trzecie: uznanie roszczenia przez osobę, przeciw której ono przysługuje.  

Żeby go uniknąć, koniecznie zapoznaj się z naszym wcześniejszym artykułem: https://szantar.pl/pojecia-i-definicje/czym-jest-uznanie-roszczenia-jak-go-uniknac/

Skutki przedawnienia

Jakie więc ostatecznie skutki w sferze obligacyjnej zobowiązanego generuje przedawnienie roszczenia? Elementarnym następstwem wystąpienia takiego stanu, jest powstanie po stronie dłużnika uprawnienia do skutecznego uchylenia się od obowiązku spełnienia zobowiązania. Dochodzi do swoistej transformacji zobowiązania prawa cywilnego, w zobowiązanie o charakterze naturalnym. Zasadnicza różnica między zobowiązaniami wyżej wymienionych kategorii, polega na tym, że zobowiązanie naturalne wciąż jest zobowiązaniem należnym wierzycielowi, jednakże wierzyciel nie dysponuje uprawnieniem do jego wyegzekwowania przy użyciu środków aparatu państwowego – w szczególności sądu, komornika etc. W reakcji na wytoczenie powództwa o zasądzenie roszczenia wynikającego z zobowiązania naturalnego, które uległo przedawnieniu, po trafnym podniesieniu zarzutu przedawnienia, Sąd oddali powództwo – jednakże, jeśli mimo upływu terminu przedawnienia dłużnik spełni zobowiązanie (np. pozostając w nieświadomości upływu terminu przedawnienia, czy też unosząc się względami honorowymi), nie będzie mógł wówczas domagać się jego zwrotu, gdyż – co do zasady było ono wierzycielowi należne. 

Terminy przedawnienia

Obowiązkowo zapoznaj się z podstawowymi terminami dotyczącymi przedawnienia roszczeń.  Art. 118 k.c. wskazuje, że zasadniczo termin przedawnienia roszczeń wynosi 6 lat. W przypadku roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – termin wynosi 3 lata. Jednakże, pamiętaj. Jeśli termin przedawnienia jest dłuższy lub równy 2 latom, koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego. 

 Dla przykładu: 

Pewna instytucja finansowa, zawodowo trudniąca się udzielaniem pożyczek, zawarła z Janem Kowalskim umowę pożyczki, w której jako termin spełnienia świadczenia przez pożyczkobiorcę, strony oznaczyły 10 lipca 2021 r. Pan Kowalski ostatecznie nie wykonał swojego zobowiązania. 

Instytucja finansowa zawodowo trudniąca się udzielaniem pożyczek dochodzi roszczenia związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej – w związku z czym termin przedawnienia określony w oparciu o art. 118 k.c., wynosi 3 lata. Sugerowałoby to przypuszczenie, że termin przedawnienia upłynie 10 lipca 2024 r. Tak jednak nie jest.  

Art. 118 k.c. in fine, stanowi bowiem, że w sytuacji kiedy termin przedawnienia wynosi 2 lata lub więcej, koniec terminu przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego. Oznacza to, że roszczenia względem pana Kowalskiego ostatecznie przedawni się z końcem dnia 31 grudnia 2024 r. 

 

Masz wątpliwości? Powziąłeś podejrzenie, że roszczenie w odniesieniu do którego wytoczono przeciw Tobie powództwo, może być roszczeniem przedawnionym? Bezwzględnie skonsultuj się z naszymi specjalistami. 

apl. adw. Jakub Kuniszewski, Kancelaria Adwokacka Szantar i Wspólnicy

Weksel – czym jest i dlaczego pożyczkodawcy zależy na tym, aby go wystawiono?

Weksel – co musi zawierać?

Weksel jest specyficznym reprezentantem kategorii papierów wartościowych, którego znamienną cechę stanowi bezwarunkowe zobowiązanie jego wystawcy, do zapłacenia na rzecz remitenta określonej sumy pieniężnej, w ustalonym przez strony terminie. Zasady prawa wekslowego, a w szczególności: ich wystawiania, definiowania oraz ewentualnego egzekwowania, uregulowano w ustawie Prawo Wekslowe z dnia 28 kwietnia 1936 r.  

 Rodzaje weksli

Najbardziej zasadniczy, elementarny podział weksli, przewiduje kategorię weksli własnych (sola weksli) oraz weksli trasowanych. Sola weksle, kreują zobowiązanie wystawcy weksla do zapłaty podmiotowi wekslowo uprawnionemu (czyli remitentowi), określonej w wekslu kwoty. Dla weksli trasowanych zaś, charakterystycznym jest element wskazania przez wystawcę weksla oznaczonej osoby (trasata), na której to będzie ciążył obowiązek jego spłaty. 

 Weksel własny in blanco

Jednakże, realia rynku pożyczkowego, wskazują że kategorią weksli, z którą pożyczkobiorcy najczęściej moją do czynienia, są tzw. weksle własne in blanco. Weksel in blanco to weksel, który w chwili jego wystawienia, z premedytacją nie został uzupełniony niektórymi elementami, które z punktu widzenia ogólnych warunków formalnych stawianych przez ustawę wekslom, mogłyby się wydawać konieczne do jego ważności. W przypadku weksli wystawianych w roli zabezpieczenia umowy pożyczki, elementem brakującym jest najczęściej suma wekslowa.  

 Deklaracja wekslowa

Zobowiązanie wekslowe, którego źródło stanowi weksel in blanco, związane jest z zawarciem dodatkowego porozumienia między pożyczkodawcą, a pożyczkobiorcą (a na gruncie stosunku wekslowego: między remitentem, a wystawcą weksla), w którym strony precyzują warunki, sposób oraz okoliczności, w razie zaistnienia których weksel in blanco ulegnie uzupełnieniu o elementy brakujące w chwili jego emisji. Z chwilą zgodnego z umową uzupełnienia weksla in blanco, przybiera on przymiotów weksla zwykłego. Wtedy również, remitent zyskuje uprawnienie do dochodzenia roszczeń wekslowych. 

 Zalety weksla dla pożyczkodawcy

Fakt, iż podmiot wywodzi swoje żądania z weksla, stawia go w uprzywilejowanej pozycji procesowej. Kodeks postępowania cywilnego dopuszcza bowiem dla roszczeń wekslowych, możliwość zastosowania tzw. postępowania nakazowego – które jest: proste, sprawne, tanie, 
a w braku powzięcia stosownej inicjatywy procesowej przez stronę pozwaną może prowadzić do błyskawicznej egzekucji roszczenia, bez potrzeby podejmowania skomplikowanego postępowania dowodowego. 

Nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla

Orzekając o wydaniu nakazu zapłaty, sąd obliguje stronę pozwaną do zaspokojenia roszczenia powoda w całości, w terminie dwóch tygodni, jak również poucza o możliwości wniesienia w tym terminie zarzutów. Nakaz, przeciw któremu nie wniesiono zarzutów, nabiera mocy prawomocnego wyroku. 

 Jak się bronić przez nakazem z weksla?

Nie ma zatem wątpliwości, że jeśli otrzymałeś w przesyłce sądowej nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, wydany w oparciu o weksel – nie ma co na czekać. Jeśli sądzisz, że zasadność nakazu może budzić zastrzeżenie, bądź umowa pożyczki, która została zabezpieczona nakazem, może godzić w Twój słuszny interes, niezwłocznie skonsultuj się z naszymi specjalistami. „Za kilka dni” może być już za późno. 

apl. adw. Jakub Kuniszewski, Kancelaria Adwokacka Szantar i Wspólnicy, biuro@szantar.pl

Umowa o kredyt konsumencki – co bezwzględnie powinna zawierać?

Pomimo faktu, że instytucje trudniące się udzielaniem pożyczek, a w szczególności te niedysponujące statusem Banku, mają w zwyczaju imputować konsumentom, że zawierane przez nich umowy regulowane są wyłącznie przez art. 720 k.c., należy pozostawać świadomym, że obowiązujące w Polsce prawo konsumenckie, przez wzgląd na potrzebę ochrony konsumentów – jako „słabszych” uczestników obrotu, nie poprzestaje jedynie na ogólnikowych regulacjach ujętych w kodeksie cywilnym. W celu sprecyzowania i ujednolicenia możliwie jak najszerszego katalogu kwestii dotyczących stosunku pożyczkowego na linii konsument-przedsiębiorca, ustawodawca przewidział szereg gwarancji dla konsumentów, które to zostały skodyfikowane w ustawie o kredycie konsumenckim. 

Obostrzenia ciążące na podmiotach działających na konsumenckim rynku usług finansowych, są bowiem zdecydowanie dalej idące, aniżeli wyłącznie wymóg zachowania formy dokumentowej umowy pożyczki, której wartość przekracza 1.000 zł (patrz: art. 720 § 2 k.c.). Aby uzyskać realny obraz regulacji obowiązujących na płaszczyźnie kredytów konsumenckich, należy sięgnąć do art. 29 i następnych ustawy o kredycie konsumenckim z dnia 12 maja 2011 r.  

Forma umowy o kredyt konsumencki

W pierwszej kolejności, należy zważyć na okoliczność, iż ustawa o kredycie konsumenckim statuuje wymóg zawarcia umowy w formie pisemnej lub innej formie przewidzianej przepisami odrębnymi. Forma dokumentowa, o której stanowi art. 720 § 2 k.c., nie jest w przypadku tej kategorii umów formą dostateczną. Wprowadzenie przez ustawodawcę powyższego wymogu, uzasadnić można chociażby wolą ustawodawcy zagwarantowania konsumentowi czytelnej informacji o treści zawartego stosunku prawnego, po drugie: udokumentowanie treści umowy na przyszłość, poprzez zawarcie jej w formie trwałej, tj. umożliwiającej konsumentowi sięgnięcie po niezmieniony tekst umowy w dowolnej chwili. Wymogi formalne umowy o kredyt konsumencki mają również na celu uczynienie zadość funkcji ostrzegawczej, co znaczy, że sam fakt istnienia nośnika danych opatrzonego podpisem stron, albo jakimkolwiek śladem dokonanej przez nie autoryzacji, ma wywołać po stronie konsumenta świadomość, że złożona przez deklaracja jest w istocie oświadczeniem woli wywołującym prawnie relewantne następstwa w jego sferze obligacyjnej. 

Pozostałe elementy umowy o kredyt konsumencki

Obok wymogu odnoszącego się ściśle co do formy zawarcia umowy kredytu konsumenckiego, umowa taka bezwzględnie powinna określać szereg podstawowych informacji, a które to zostały wyszczególnione w art. 30 ustawy o kredycie konsumenckim. Są to, w szczególności: imię, nazwisko i adres konsumenta oraz imię, nazwisko (nazwa) i adres (siedziba) kredytodawcy i pośrednika kredytowego, określenie rodzaju udzielanego kredytu, określenie czasu obowiązywania umowy, wskazanie całkowitej kwoty kredytu, określenie terminu oraz sposobu wypłaty kredytu, stopę oprocentowania kredytu oraz rzeczywistą roczną stopę oprocentowania kredytu, sprecyzowanie zasad i terminów spłaty kredytu, w szczególności dot. kolejności zaliczania rat kredytu konsumenckiego na poczet należności kredytodawcy, zestawienie zawierające terminy i zasady płatności odsetek oraz wszelkich innych kosztów kredytu, w przypadku gdy kredytodawca lub pośrednik kredytowy udziela karencji w spłacie kredytu, informację o innych kosztach, które konsument jest zobowiązany ponieść w związku z umową o kredyt konsumencki, roczną stopę oprocentowania zadłużenia przeterminowanego, warunki jej zmiany oraz ewentualne inne opłaty z tytułu zaległości w spłacie kredytu, skutki braku płatności, informację o konieczności poniesienia opłat notarialnych – w przypadku ich wystąpienia, sposób zabezpieczenia i ubezpieczenia spłaty kredytu – jeżeli umowa je przewiduje, termin, sposób, skutki i obowiązki konsumenta związane z odstąpieniem przez niego od umowy, pouczenie o prawie konsumenta do spłaty kredytu przed terminem oraz przedstawienie procedury spłaty kredytu przed terminem, informację o prawie kredytodawcy do otrzymania prowizji za spłatę kredytu przed terminem i o sposobie jej ustalania – o ile takie prawo zastrzeżono w umowie, określenie warunków rozwiązania umowy, informację o możliwości korzystania z pozasądowego rozstrzygania sporów oraz zasadach dostępu do tej procedury, a także wskazanie organu nadzoru właściwego w sprawach ochrony konsumentów. 

Sankcja kredytu darmowego

Wyżej przedstawione wyczerpujące wyliczenie wymogów formalnych i informacyjnych, w istocie, może wydawać się rozwlekłe oraz przepełnione zawile brzmiącymi sformułowaniami, które bez specjalistycznej wiedzy trudno precyzyjnie zdefiniować, jednakże niewątpliwie warto się w nie wdrożyć, jako że uchybienie ww. warunkom, może wywołać po stronie pożyczkodawcy określone ustawą konsekwencje, bezpośrednio wpływające na zakres zobowiązania konsumenta. 

Niezwykle istotną regulacją jest w tym przedmiocie art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim, przewidujący tzw. sankcję kredytu darmowego, która może wystąpić w przypadku dopuszczenia się przez pożyczkodawcę naruszenia polegającego na nieuczynieniu przez niego zadość niektórym z wymogów przedstawionych w akapitach poprzedzających. Sankcja kredytu darmowego polega na przyznaniu pożyczkobiorcy prawa do złożenia pożyczkodawcy oświadczenia, w następstwie którego, zaciągnięty kredyt podlega zwrotowi bez odsetek i innych kosztów kredytu, przewidzianych na rzecz kredytodawcy w terminie i w sposób ustalony w umowie. Skuteczne skorzystanie z sankcji kredytu darmowego, ostatecznie prowadzi do sytuacji, w której konsument zobowiązany jest do zwrotu jedynie faktycznie udzielonego mu kapitału. 

Warto analizować umowy kredytu konsumenckiego

A zatem, jeśli powziąłeś podejrzenie, że zawarta przez Ciebie umowa kredytu konsumenckiego nie zawiera wyczerpujących informacji o całokształcie stosunku umownego, którego jesteś stroną, niezwłocznie skonsultuj się ze specjalistami od oddłużania. Dogłębna analiza zawartej przez Ciebie umowy, może doprowadzić do powzięcia działań prowadzących do skutecznej redukcji Twojego zadłużenia. 

apl. adw. Jakub Kuniszewski, Kancelaria Adwokacka Szantar i Wspólnicy, biuro@szantar.pl.

1 2 3 6