jak wyjść z długów chwilówek

Jak wyjść z długów chwilówek? Zadłużenia w parabankach, niespłacone pożyczki

Wielu ludzi decyduje się na skorzystanie z ofert parabanków. Chwilówki pozwalają na szybkie uzyskanie gotówki. Niestety po ich wzięciu z reguły trzeba oddać nie tylko pożyczoną kwotę, lecz także odsetki oraz wysokie opłaty dodatkowe. Brak środków finansowych na spłatę rat nierzadko popycha kredytobiorców do wzięcia kolejnej pożyczki, a to do wpadnięcia w pętlę zadłużenia. Jak wyjść z długów chwilówek? Czy kancelaria może w tym pomóc?

Samodzielne wychodzenie z długów chwilówek – czy to możliwe?

Zazwyczaj pierwszym, co pojawia się w myślach osób w trudnej sytuacji finansowej, jest samodzielne poradzenie sobie z problemem. Niestety, tak jak zostało wspomniane, wiele osób decyduje się w takich przypadkach na branie następnych pożyczek w parabankach, co jedynie pogarsza całą sytuację i prowadzi do pętli zadłużenia.

Inne osoby, które nie mają pieniędzy na spłatę długów, decydują się na podjęcie rozmowy z wierzycielami. Te niestety często też nie przynoszą oczekiwanych skutków, a oferowane dłużnikowi “ugody” czy “porozumienia” nie zawsze są korzystne, a nierzadko wręcz powiększają kwotę zobowiązania. W tym przypadku potrzebna jest wiedza na temat działania tego rodzaju instytucji oraz doświadczenie w rozwiązywaniu takich spraw. Niekorzystanie z pomocy i popadanie w kolejne długi nie tylko pogarsza sytuację finansową, lecz także psychiczną osób zmagających się z zadłużeniem. Jeśli więc termin spłaty minął i nie ma się pieniędzy do wpłaty, warto pójść do osoby, która wie, co robić, gdy długi rosną.

Nie wpadnij w spiralę zadłużenia – postaw na pomoc specjalistów

Tak jak zostało wspomniane, nie mając pieniędzy na spłatę długów, warto zdecydować się na doradztwo specjalistów. Dlaczego? Przede wszystkim ich doświadczenie, a także wiedza dotycząca działania parabanków może pomóc w pomyślnym rozwiązaniu sprawy.

Wiele osób, które popadły w długi, obawia się sądu i postępowania sądowego. Robią oni wszystko, aby firma pożyczkowa nie oddała sprawy do sądu. Jednak często to właśnie sąd może obniżyć albo w całości oddalić żądanie parabanku z uwagi np. niekorzystne (abuzywne) postanowienia umowy pożyczki.

Wiele osób rezygnuje z tej formy rozwiązania problemów ze względu na obawę przed koniecznością zapłaty bardzo dużych kwot za działania specjalistów zajmujących się oddłużeniem. Nie zawsze jest to jednak konieczne – Kancelaria Adwokacka Szantar pobiera jedynie niewielkie opłaty przy zleceniu sprawy, dopasowane do możliwości klienta. W pozostałym zakresie wynagrodzenie jest uzależnione od wyniku sprawy. Dzięki temu niezależnie od sytuacji finansowej ma się szansę na skorzystanie z rad specjalistów od oddłużania. Warto także zaznaczyć, że w czasie, gdy sprawy związane ze spłatą chwilówek powierzy się kancelarii, można wykorzystać czas na wygenerowanie dodatkowych środków finansowych, które ułatwią zapłatę rat, np. poszukiwanie drugiej pracy. Kancelaria zajmie się prowadzeniem procesów sądowych, odpowiadaniem na pisma przeciwnika procesowego a także, jeśli zajdzie potrzeba, prowadzeniem negocjacji z wierzycielem. Istotnie zmniejszy to obciążenie emocjonalne, jakie towarzyszy osobistemu prowadzeniu sprawy. Zawodowy pełnomocnik ma wieloletnie przygotowanie w prowadzeniu sprawy oddłużeniowych a jednocześnie jako osoba trzecia będzie w stanie bez zbędnych emocji doradzić najelepsze rozwiązanie.

Jak wyjść z długów chwilówek? Oddłużanie krok po kroku

Plan spłaty zadłużenia w wielu przypadkach pozwala ograniczyć stres związany z długami oraz brakiem środków utrzymania. Jak więc wygląda oddłużanie? Można je zamknąć w trzech krokach:

  • rozmowa – pierwsze spotkanie klienta z przedstawicielem kancelarii polega na rozmowie. Dzięki niej możliwe jest poznanie faktycznego stanu finansowego danej osoby oraz tego, jakie pożyczki pozabankowe, kredyt konsolidacyjny czy inne zobowiązania musi spłacić. Warto pamiętać, że szczerość podczas tego spotkania okazuje się szczególnie ważna, aby właściwie przeprowadzić kolejne kroki oddłużania. Istotne jest bowiem właściwe ustalenie priorytetów pracy oraz wierzycieli pierwotnych i wtórnych; spotkanie nie musi być bezpośrednie w siedzibie kancelarii – istnieje możliwość kontaktu mailowego lub za pośrednictwem komunikatorów;
  • ustalenie strategii działania – po uzyskaniu wszystkich ważnych informacji, specjalista może przejść do zaplanowania działań. W tym przypadku nie ma schematów – każda sytuacja jest inna i wymaga zastosowania odmiennych kroków. Nierzadko okazuje się, że wystarczy jedynie rozmowa z wierzycielem, aby ułatwić klientowi spłatę zadłużenia, ale może być też konieczne reprezentowanie danej osoby w sądzie;
  • rozpoczęcie działań – po podpisaniu umowy oraz udzieleniu niezbędnego pełnomocnictwa, pracownicy kancelarii mogą przejść do realizacji wcześniej ustalonego planu.

Odpowiednio dobrane działania pomogą w pozbyciu się problemów i wyjściu ze spirali zadłużenia.

jak wyjść z długów nie mając pieniędzy

Co może dla Ciebie zrobić kancelaria?

Nierzadko podczas działań udaje się uzyskać rozłożenie długu oraz wydłużenie okresu spłaty. Dzięki temu łatwiej poradzić sobie z zaległościami. Co więcej, specjalista pomoże opracować plan spłaty zobowiązań. W poważniejszych sytuacjach, tak jak zostało wspomniane, adwokat lub radca prawny z kancelarii może reprezentować swojego klienta w sądzie. Warto mieć na uwadze, że taka sprawa nie oznacza od razu przegranej dłużnika. Bardzo ważna jest jednak właściwie dobrana argumentacja. W wyniku spraw sądowych nierzadko dochodzi do zmniejszenia długu albo jego oddalenia w całości.

Należy również podkreślić, że w ramach planu oddłużania często jednym z zadań kancelarii jest odzyskanie nienależnie pobranych opłat. Dzieje się tak w momencie, gdy firma pożyczkowa pobierze zbyt dużą opłatę na ubezpieczenie albo opłatę za przedłużenie lub refinansowanie pożyczki. Jest to istotne, ponieważ często odzyskane pieniądze można przeznaczyć na spłatę zobowiązań u innych wierzycieli. Jeśli w stosunku do dłużnika jest już prowadzona egzekucja, specjaliści z kancelarii mogą podjąć działania zmierzające do jej uchylenia. Dzieje się tak m.in. w przypadkach, kiedy dłużnik nic nie wiedział o postępowaniu w sądzie a dowiedział się o nim dopiero w momencie, kiedy egzekucję rozpoczął komornik.

Jeżeli jednak dojdzie do egzekucji komorniczej, specjalista zajmie się jej nadzorowaniem. Dzięki temu zyskasz pewność, że ten nie pobierze od Ciebie żadnych dodatkowych opłat, a wszystkie jego działania będą zgodne z prawem. Kancelaria może postarać się o uchylenie wyroków w sprawach sądowych, w których klient nie brał udziału. Celem zawsze jest dobro klienta oraz pokazanie mu, jak wyjść z długów chwilówek, a co za tym idzie, przywrócenie kredytobiorcy normalnego życia.

Jest bardzo ważne, aby wychodząc z pętli zadłużenia nie myśleć o zaciąganiu nowych zobowiązań. Takie działanie nie poprawi sytuacji dłużnika. Warunkiem skutecznego oddłużania jest zaprzestanie generowanie nowych długów i zastosowanie się właściwego planu oddłużeniowego, który pomoże opracować kancelaria.

Upadłość konsumencka – kiedy to dobre wyjście?

W niektórych przypadkach dobrym wyborem okazuje się ogłoszenie upadłości konsumenckiej. Warto jednak pamiętać o tym, że takiej decyzji lepiej nie podejmować samemu. Specjalista pomoże w obiektywnej ocenie sytuacji finansowej, a po poznaniu potrzeb i oczekiwań będzie mógł zaproponować najlepsze rozwiązanie. Jeśli najkorzystniejszą opcją okaże się upadłość, kancelaria pomoże w przygotowaniu niezbędnych dokumentów i złożeniu wniosku upadłościowego. 

Korzystając z pomocy specjalisty, można mieć również pewność, że nie zostanie się ze swoim problemem samemu nawet po ogłoszeniu przez sąd postanowienia o upadłości. Cały czas kancelaria będzie odpowiadać na zadawane pytania oraz monitorować zmiany sytuacji. Dedykowany prawnik z kancealrii pozostanie też dostępny, jeśli określona sprawa będzie wymagać konsultacji.

FAQ:

1. Jak wyjść z długów chwilówek?

Jeżeli popadniesz w długi, zdecyduj się na pomoc kancelarii. Specjalista z wiedzą oraz doświadczeniem pomoże w rozwiązaniu problemów finansowych.

2. Z jakich etapów składa się współpraca z kancelarią w oddłużaniu?

Oddłużanie przebiega w trzech etapach: zaczyna się od rozmowy z klientem i poznania jego sytuacji finansowej i wszystkich zobowiązań, następnie specjalista planuje, jakie działania oddłużeniowe można podjąć, a na końcu – przechodzi wraz z dłużnikiem do faktycznego realizowania ustalonych celów.

3. Czy kancelaria może pomóc w odzyskaniu nienależnie pobranych pieniędzy?

Specjalista z kancelarii pomoże klientowi w odzyskaniu nienależnie pobranych opłat przez firmy pożyczkowe, które mogłyby okazać się przydatne w spłacie kredytu lub zasiliłyby domowy budżet.

co to jest zachowek

Co to jest zachowek? Komu przysługuje, co warto o nim wiedzieć?

Pominięcie w testamencie bliskiego krewnego, który zostałby powołany w dziedziczeniu ustawowym do dziedziczenia z tytułu śmierci spadkodawcy, nie zawsze oznacza dla niego utratę części spadku. Instytucja zachowku uprawnia do uzyskania pieniężnej rekompensaty z tytułu pominięcia bliskiego krewnego w testamencie sporządzonym za życia. Co to jest zachowek i komu się należy?

Co to jest zachowek?

Zachowek to instytucja, polegająca na możliwości uzyskania materialnego zadośćuczynienia wynikającego z pominięcia bliskiej osoby w testamencie sporządzonym za życia spadkodawcy. Niestety sytuacja, kiedy to uprawniony do dziedziczenia ustawowego zostaje pominięty w testamencie, nie należy do rzadkości. Tradycyjnie każdy spadkodawca sporządzając testament chce zabezpieczyć finansowo jedną osobę bądź grupę, pomijając w ten sposób pozostałych bliskich. Może się wydawać, że sytuacja ta będzie dotyczyć wyłącznie złych relacji bądź ich całkowitego braku. Praktyka jednak pokazuje, że może być zupełnie odwrotnie.

Oczywiście obowiązek wypłaty zachowku nie dotyczy zmarłego spadkodawcy, tylko osób, które weszły w posiadanie spadku w dziedziczeniu testamentowym czy w postaci zapisu.

Zachowek – kiedy się należy? Warto wyjaśnić to na przykładzie. W czteroosobowej rodzinie, na którą składa się mąż (ojciec), żona (matka) oraz dwójka dzieci, umiera mąż, który za życia sporządził testament. W jego treści znajdziemy informację, że cały pozostawiony przez niego majątek chce po swojej śmierci przekazać żonie i jednej córce. Druga córka, pominięta w testamencie, nie zostanie jednak z niczym – instytucja zachowku gwarantuje jej możliwość uzyskania rekompensaty, która wynika z jej pominięcia. Oczywiście to proste założenia, ale sytuacja w praktyce może wyglądać zgoła inaczej.

Zachowek – komu przysługuje?

Komu należy się zachowek? Prawo do jego uzyskania przysługuje wyłącznie najbliższym krewnym, określonym bardzo precyzyjnie z art. 991 § 1 kodeksu cywilnego. W jego myśl uprawnieni do zachowku będą:

  • zstępni spadkodawcy,
  • małżonek i rodzice spadkodawcy.

Istotnym zagadnieniem jest jednak to, że powyższe grupy osób mogą uzyskać zachowek wyłącznie w sytuacji, gdyby zostały powołane na drodze dziedziczenia ustawowego. W myśl obecnie obowiązującej ustawy np. rodzice będą uprawnieni do zachowku wtedy, gdy spadkodawca nie miał zstępnych.

Kto nie ma prawa do zachowku?

Zachowek – komu się należy? Odpowiedź na to pytanie już znamy. Warto zatem dowiedzieć się, kto nie ma do niego prawa. Przepisy dokładnie określają spadkobierców niegodnych tej instytucji, którzy, mimo usilnych starań, nie będą mogli ubiegać się o zachowek lub o substrat zachowku w chwili otwarcia spadku. Należą do nich m.in. osoby niegodne dziedziczenia, które za życia spadkodawcy dopuściły się przestępstwa na szkodę spadkodawcy albo podrobiły testament. Uznanie spadkobiercy za niegodnego następuje na mocy wyroku sądu a przepisy prawa dokładnie precyzują, jakie zachowania spadkobiercy pozwalają na uznanie go za niegodnego.  Z zachowku nie można także skorzystać w sytuacji, gdy uprawniony sam zrezygnował ze swoich roszczeń, np. gdy zrzekł się dziedziczenia lub gdy spadek odrzucili w chwili śmierci spadkodawcy. Z tego prawa nie może także skorzystać małżonek wyłączony z dziedziczenia, będący np. w separacji lub po rozwodzie, jak i osoby wydziedziczone przez spadkodawcę.

Kto jest zobowiązany do wypłaty zachowku?

Wypłata zachowku z oczywistych względów nie dotyczy zmarłego spadkodawcy. Muszą zrobić to ściśle określone osoby, które są zobowiązane do zapłaty na rzecz osoby uprawnionej do zachowku. Są to przede wszystkim spadkobiercy powołani do dziedziczenia testamentowego, czyli wszyscy ci, którzy zostali w nim wymienieni, a także osoby uwzględnione w testamencie w formie zapisu windykacyjnego. Ponadto do wypłaty zachowku będą zobowiązani wszystkie osoby, które spadkodawca obdarował darowizną doliczoną do masy spadkowej.

komu należy się zachowek

Jak określa się wysokość zachowku?

Zapłatę sumy pieniężnej potrzebnej do zaspokojenia roszczenia osoby uprawnionej do zachowku należy określić w jak najmniejszych szczegółach. Niestety nie jest to zadanie proste. W art. 991 § 1 kodeksu cywilnego znajduje się precyzyjny zapis, który określa nam wstępną wysokość zachowku. Na ustalenie prawidłowych wartości wpływ ma:

  • wysokość całego spadku,
  • wartość udziału przypadającego osobie uprawnionej do zachowku, wynikająca z dziedziczenia ustawowego,
  • stan zdrowia spadkobiercy,
  • wiek spadkobiercy.

W przypadku, gdy osoba ubiegająca się o zachowek wykaże trwałą niezdolność do pracy albo jest osobą małoletnią, będzie mogła odzyskać od osób wymienionych w testamencie do 2/3 udziału spadkowego stanowiącego podstawę, która przypadałaby jej w wyniku dziedziczenia ustawowego.

W standardowych przypadkach, gdy uprawniony do zachowku jest zdrowy – może wnosić o 50% wysokości spadku, który przypadałby mu w przypadku dziedziczenia ustawowego.

Kiedy można ubiegać się o zachowek?

Zachowek ulega przedawnieniu po upływie 5 lat od chwili ogłoszenia testamentu, dlatego osoby, będące uprawnione do zachowku, powinny przeprowadzić cały proces w ciągu właśnie pięciu lat. Po ich upływie, osoby będące wymienione w testamencie nie będą zobowiązane do pokrycia zachowku.

Czy do zachowku dolicza się darowizny oraz zapisy windykacyjne?

Tak, do wartości spadku dolicza się darowizny przekazane osobom ujętym w testamencie i upoważnionym do zachowku – art. 993 KC i następne mówią o tym bardzo precyzyjnie. M.in. wysokość darowizny określa się według aktualnych cen, nie zaś tych obowiązujących na chwilę jej dokonania. Co ciekawe, do obliczania zachowku uwzględnia się nawet darowizny, będące poniesionymi kosztami wykształcenia oraz wychowania osoby ubiegającej się o zachowek, nie dolicza się natomiast prezentów i zwyczajowych podarunków. W wyniku otrzymamy substrat zachowku, czyli wartość przedmiotu dziedziczenia, powiększoną o wartość darowizn i zapisów zwykłych i windykacyjnych.

Obliczenie zachowku nie zawsze jest sprawą prostą. Jeśli jesteś uprawniony /-a do zachowku albo odwrotnie, kiedy wobec Ciebie są kierowane roszczenia z tytułu zachowku, warto skonsultować się z adwokatem lub radcą prawnym znającym się na problematyce zachowku. Pozwoli to chociażby uniknąć błędów przy obliczaniu zachowku. Masz problem z zachowkiem? W Kancelarii Adwokackiej Szantar możesz liczyć na pomoc i konsultację w tym zakresie.

FAQ:

1. Kiedy należy się zachowek?

Zachowek należy się w sytuacji, gdy uprawniona do skorzystania z niego osoba została pominięta w dziedziczeniu testamentowym. Z tej możliwości wykluczone zostały osoby niegodne, wydziedziczone oraz m.in. małżonek rozwiedziony. Ponadto również te, które zrzekły się dziedziczenia.

2. Zachowek – co to jest?

Prawo do zachowku polega na możliwości uzyskania przez osobę pominiętą w dziedziczeniu testamentowym rekompensaty od osób wymienionych w testamencie sporządzonym przez spadkodawcę. Wartość zachowku wynosi zasadniczo 1/2 , a osoby małoletnie lub trwale niezdolne do pracy mogą ubiegać się o 2/3 udziału spadkowego, który przypadałby im przy dziedziczeniu ustawowym.

3. Zachowek – dla kogo?

Komu przysługuje zachowek? Wszystkim osobom pominiętym w testamencie, którzy mogliby wejść w posiadanie majątku podczas standardowego dziedziczenia ustawowego. To zatem forma ochrony dla zstępnych, małżonków oraz rodziców spadkodawcy. Wszyscy są upoważnieni do zachowku wyłącznie w sytuacji, gdyby byli powołani do spadku z ustawy.

odrzucenie spadku a długi w banku

Dziedziczenie długów – czym jest i jak można tego uniknąć?

Przyjęcie bądź odrzucenie spadku a długi w banku (czy poza nim) zmarłej osoby – to dylemat trudny, gdyż niesie poważne konsekwencje. Bliski nie spłacił przed śmiercią kredytu, Ty otrzymujesz dług w spadku. I co dalej? Spokojnie – jest co najmniej kilka rozwiązań. Długi w spadku nie muszą oznaczać Twoich problemów finansowych. Sprawdź, jak ich uniknąć!

Spadek a długi spadkobiercy. Czy długi się dziedziczy?

Według obowiązujących przepisów (kwestie dziedziczenia reguluje Kodeks cywilny) zarówno prawa, jak i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą na jedną bądź wiele osób. Skład masy spadkowej to aktywa: wszystko to, co zmarły posiadał, a co ma mierzalną wartość, np. oszczędności czy nieruchomości, i pasywa – długi, kredyty i inne niezrealizowane umowy poza tymi, które są ściśle związane z jego osobą. Według wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 21 stycznia 2020 r. (sygn. Akt I ACa 921/18) w momencie śmierci umowa pomiędzy pożyczkobiorcą a bankiem wygasa, więc spadkobierca odpowiada wyłącznie za samą spłatę długu.

Po śmierci spadkodawcy cała ta masa spadkowa przechodzi na osoby wskazane w testamencie, a jeśli ten nie został przygotowany – na bliskich zmarłego – zgodnie z zasadami dziedziczenia ustawowego. Jest tak także w sytuacji, gdy wszyscy uwzględnieni w ostatniej woli odmówią dziedziczenia.

Jaka jest kolejność dziedziczenia długów?

Kolejność dziedziczenia długów (spadku) określa Kodeks cywilny. Przy dziedziczeniu z ustawy długi spadkowe i majątek zmarłego przechodzą odpowiednio na jego:

  • małżonka i dzieci,
  • wnuki,
  • rodziców lub ich zstępnych,
  • rodzeństwo lub ich zstępnych,
  • dziadków lub ich zstępnych.

Warunkiem nabycia prawa do dziedziczenia przez kolejne z tej listy osoby jest fakt, że dany bliski nie żyje lub też zdecydował się na odrzucenie spadku. Zatem dziedziczenie długów po wujku czy kuzynie jest jak najbardziej możliwe. A w momencie, gdy żaden z członków rodziny nie opowie się za przyjęciem spadku, mogą przejąć go pasierbowie zmarłego, a jeśli ich nie miał – gmina i Skarb Państwa.

Jakie są możliwości przyjęcia i odrzucenia spadku?

Osoba powołana do dziedziczenia na mocy zarówno testamentu, jak i przepisów staje się spadkobiercą potencjalnym, czyli nabywa tylko wstępne prawo do spadku i może je przyjąć bądź się go zrzec. A ile czasu na przyjęcie spadku lub jego odrzucenie daje ustawodawca? W świetle przepisów w ciągu 6 miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule powołania spadku, powinien złożyć oświadczenie o odrzuceniu spadku lub jego przyjęciu. Dokument należy przedłożyć u notariusza lub w sądzie rejonowym (właściwym dla miejsca zamieszkania).

Jeśli spadkobierca nie złoży oświadczenia we wskazanym terminie, oznacza to, że przyjmuje spadek z dobrodziejstwem inwentarza. Ogółem każdy, kto otrzymuje prawo do spadku, może podjąć jedną z kilku decyzji.

  • Odrzucenie spadku. Powoduje, że nie dziedziczy się niczego – przestaje nas dotyczyć dług spadkowy, lecz nie mamy także prawa do przejęcia pozostałych dóbr materialnych i uzyskania zachowku. Odrzucenie spadku przez kilka osób z rodziny sprawia, że powołani do niego zostają dalsi krewni (np. dziedziczenie długów po kuzynie). Jeśli na nasze barki spada dług po rodzicach i nie chcemy go spłacać, musimy odrzucić spadek również w imieniu niepełnoletnich dzieci.
  • Przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Możemy złożyć takie oświadczenie lub – po upływie wyznaczonego terminu – stanie się to faktem z mocy prawa. Wtedy odpowiadamy za długi spadkodawcy, jednak wyłącznie do wysokości odziedziczonego majątku, czyli spłacamy powstałe zadłużenie do wysokości stanu czynnego spadku – zatem nie musimy pokrywać zobowiązań własnym majątkiem. Możemy nic nie zyskać, ale również nic nie stracimy.
  • Przyjęcie spadku wprost. Po przyjęciu spadku wprost – bez ograniczenia odpowiedzialności, przejmujemy całe zadłużenie zmarłego oraz wszystkie jego aktywa. Wówczas spadkobierca odpowiada za długi spadkowe już w pełnej ich wysokości i jeśli majątek zmarłego nie wystarczy na ich pokrycie, musi wyłożyć własne środki finansowe. Dotyczy go jednak sama wysokość długu, a nie np. warunki, na jakich udzielono kredytobiorcy kredytu.

Również za życia spadkodawcy spadkobierca może zrzec się dziedziczenia – wówczas traktuje się go tak, jak gdyby nie dożył otwarcia spadku: nie bierze udziału w postępowaniu. Nie dziedziczy nic – ani długów, ani majątku, nie ma też prawa do zachowku. Poświadczoną notarialnie umowę o zrzeczeniu się dziedziczenia zawierają spadkodawca i spadkobierca – dotyczy ona wyłącznie dziedziczenia ustawowego, czyli bliski nadal mógłby przekazać aktywa i pasywa na mocy testamentu. Wówczas należałoby podjąć decyzję: przyjąć lub odrzucić spadek.

Jeśli tylko samodzielnie nie zdecydujemy się na przyjęcie spadku wprost, nie poniesiemy odpowiedzialności finansowej z własnego majątku za długi spadkowe – nawet jeśli nie dopilnujemy terminów. Brak oświadczenia spadkobiercy rozumie się jako nabycie spadku z dobrodziejstwem inwentarza.

dług w spadku i co dalej

Czy możliwe jest przedawnienie długu po zmarłej osobie?

Przedawnienie długu spadkowego ma miejsce co do zasady po upływie sześciu lat, a w przypadku zadłużeń bankowych po trzech latach od dnia nabycia spadku. Jest to jednak sytuacja raczej wyjątkowa, która zakłada, że bank zwlekałby na tyle długo z dochodzeniem roszczeń, by przedawniły się długi po zmarłej osobie.

Przedawnienie jest uzależnione od upływu czasu i jego bieg może zostać przerwany, np. gdy bank złoży pozew sądowy o zapłatę i wniosek o rozpoczęcie egzekucji komorniczej. Także wtedy, gdy spadkobierca przyzna się do długu, np. wystosuje pismo o przesunięcie terminu zapłaty, bieg przedawnienia rozpocznie się na nowo. Takie oświadczenie spadkobiercy może być potraktowane jako tzw. uznanie długu. Dług stwierdzony prawomocnym wyrokiem sądu przedawnia się z upływem sześciu lat.

Przyjęcie lub odrzucenie spadku a długi w banku. Jak sprawdzić długi osoby zmarłej?

Na pytanie, jak sprawdzić zadłużenie osoby zmarłej, nie ma prostej odpowiedzi – bo dotyczy to już ochrony tajemnicy bankowej. W praktyce najczęściej rodzaj oraz kwoty zobowiązań zaciągniętych przez zmarłego w banku możemy zweryfikować po przedstawieniu dokumentów stwierdzających nabycie spadku. W wypadku instytucji pozabankowych bywa jeszcze trudniej. Myśląc o tym, jak sprawdzić długi zmarłego, warto zatem najpierw przejrzeć pozostawione przez niego dokumenty, czyli poszukać umów, faktur, wyciągów, wezwań do zapłaty i potwierdzeń płatności. Druga możliwość to sprawdzenie rejestrów BIK i BIG – w tym wypadku jednak też może być konieczne uprzednie przyjęcie spadku.

Warto też skorzystać z pomocy komornika, który przygotuje spis inwentarza: listę aktywów i pasywów w spadku. Taki spis komornik opracowuje na wniosek spadkobiercy lub na zlecenie sądu (w przypadku przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza spis sporządza się już z urzędu). Ponadto w naszym kraju nie istnieje centralny rejestr postępowań sądowych, a zatem ustalenie, czy zmarły był pozywany przez banki lub firmy pożyczkowe może być trudne. Jeśli obawiasz się, że zmarły pozostawił długi zamiast przyjmować spadek wprost zdecyduj się na przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza albo wręcz odrzucenie spadku.

Gdzie szukać pomocy przy przyjęciu bądź odrzuceniu spadku?

We wszelkich kwestiach spadkowych pomocy udzieli Ci specjalizująca się w prawie cywilnym i oddłużaniu kancelaria adwokacka. Dobry prawnik nie tylko doradzi, ale też pomoże zweryfikować, jak sprawdzić zadłużenie osoby zmarłej, opracować oświadczenie przyjęcia bądź odrzucenia spadku, wnioskować o wykonanie spisu inwentarza czy wreszcie uporać się z wierzycielami i zmniejszyć zadłużenie m.in. o bezpodstawnie naliczone odsetki i ukryte opłaty. Przeprowadzi także przez całe postępowanie spadkowe, reprezentując najlepszy interes spadkobiercy. Sprawdzona kancelaria o profilu oddłużeniowym pomoże Ci również w negocjacjach z wierzycielami zmarłego albo będzie Ciebie reprezentować w procesach sądowych, do których wstąpisz jako następca prawny (spadkobierca) zmarłej osoby.

Zapraszamy do naszej kancelarii Szantar i Wspólnicy: odwiedź nas osobiście w Łodzi, skontaktuj się z nami telefonicznie czy mailowo. Stawiamy prawo po Twojej stronie!

FAQ:

1. Kto spłaca długi po śmierci dłużnika?

Długi osoby zmarłej przechodzą na spadkobierców, którzy zdecydują czy przyjąć spadek z dobrodziejstwem inwentarza (pokrycie długów spadkowych z majątku zmarłego – odpowiedzialność spadkobiercy do wysokości stanu czynnego spadku) lub wprost (za długi spadkobierca odpowiada również swoim majątkiem). Spadkobierca ma obowiązek zaspokojenia roszczeń wierzycieli. W ciągu 6 miesięcy od dowiedzenia się o prawie do dziedziczenia może spadek odrzucić. Odrzucenie spadku może nastąpić także w imieniu małoletnich dzieci, które nie mają zdolności do czynności prawnych, jednak w tym przypadku konieczna będzie zgoda sądu rodzinnego, którą rodzice muszą uzyskać.

2. Odrzucenie spadku a długi w banku – co się z nimi stanie?

W przypadku odrzucenia spadku bliski osoby zmarłej nie dziedziczy ani jej majątku, ani jej długów – bank nie może wówczas dochodzić roszczeń. Długi jednak nigdy nie znikają, czyli mogą przejść na innego krewnego zgodnie z kolejnością dziedziczenia. Osoba powołana do dziedziczenia w dalszej kolejności również może złożyć oświadczenie o odrzuceniu spadku.

3. Jak dowiedzieć się o długach zmarłego?

Po przyjęciu spadku możemy wnioskować o udzielenie informacji o zobowiązaniach osoby zmarłej w bankach oraz innych instytucjach i rejestrach. Sądowo sporządzany jest również spis inwentarza, a przed decyzją w kwestii odrzucenia bądź nabycia spadku także możemy wnioskować o wykonanie takiego spisu (u komornika).

zniesławienie w internecie

Zniesławienie w internecie – czy jest karalne?

Czy obraźliwa uwaga napisana na profilu salonu fryzjerskiego może skończyć się sprawą w sądzie? Tak, prawo często stoi po stronie osób, firm czy organizacji, które dotknęło zniesławienie w internecie, czyli pomówienie. Co to oznacza z punktu widzenia Kodeksu karnego? Jaka jest kara za obrażanie kogoś na Instagramie czy Facebooku? Odpowiadamy na Wasze pytania.

Pomówienie – paragraf, na który możesz się powołać

Zniesławienie, inaczej pomówienie, to przestępstwo – przepisów, które wskazują przesłanki potrzebne do zaistnienia zniesławienia i grożących za nie kar należy więc szukać w Kodeksie karnym. Zniesławienie niepubliczne i zniesławienie w internecie należy jednak rozpatrywać osobno, bo polskie prawo przewiduje za nie inny wymiar kary. Co więc grozi za oczernianie drugiej osoby? Przepisy w art. 212. § 1. Kk. wskazują:

Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.

W skrócie:

  • zniesławiona może być osoba, grupa osób, instytucja, firma lub organizacja bez osobowości prawnej;
  • zniesławić można, piętnując postępowanie (X coś robi) lub właściwości (X jest jakiś);
  • zniesławienie skutkuje lub naraża (osobę, firmę, organizację itp.) na poniżenie w opinii publicznej lub utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności;
  • karą za zniesławienie niepubliczne jest grzywna lub ograniczenie wolności.

Powyższy wymiar kary odnosi się do przestępstwa zniesławienia poza mediami, czyli np. słownie – pomówieniem będzie np. niesłuszne oskarżenie kogoś o oszustwo w obecności innych ludzi.

Sprawa wygląda nieco inaczej, jeśli dochodzi do obrażania kogoś w internecie. Publiczne zniesławienie jest karane surowiej.

Zniesławienie w internecie za pomocą środków masowego komunikowania

Wspomniany wyżej art. 212. nie kończy się na jednym paragrafie. Dalej czytamy, że:

Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Oznacza to, że obrażanie kogoś na Facebooku, Instagramie, Twitterze, w wizytówce Google, ale też w innych mediach – czasopismach czy telewizji – może się skończyć się wymierzeniem kary pozbawienia wolności. Jest to oczywiście najsurowszy z możliwych scenariuszy, ale nawet jeśli wyrok będzie dużo łagodniejszy, to informacja o winie i tak pojawi się w kartotece karnej sprawcy przestępstwa zniesławienia.

zniesławienie co to

Zniesławienie w internecie – przykłady

Przestępstwo zniesławienia dotyka coraz więcej osób, bo rola środków masowego przekazywania treści w kształtowaniu opinii publicznej nieustannie się zwiększa. Wobec tego o posądzenie o zniesławienie w internecie nietrudno. Obrażanie kogoś w social mediach dotyka nie tylko osób publicznych, takich jak politycy czy celebryci – to może spotkać każdego z nas.

Wyobraź sobie, że niezadowolony z usługi mechanika samochodowego klient postanawia poinformować internautów o tym, jak fatalny jest to zakład i jacy niekompetentni ludzie w nim pracują – wszystko w formie niekulturalnego oszczerstwa w opiniach Google, które rzutuje na renomę, zyski i zaufanie do mechanika. Czy takie zachowanie jest przestępstwem?

Kiedy ma miejsce przestępstwo zniesławienia?

Wróćmy do przykładu z mechanikiem samochodowym. Załóżmy, że warsztat faktycznie zasługuje na negatywną opinię – pracownik nie wykonał dobrze swoich zadań i samochód nadal szwankuje z jego winy. Internetowa opinia jest więc zgodna z prawdą. Czy zniesławienie nadal jest przestępstwem, jeśli stawiane zarzuty są adekwatne do rzeczywistości? To zależy od formy oszczerstwa. W art. 213 § 1 kk. czytamy:

Nie ma przestępstwa określonego w art. 212 § 1, jeżeli zarzut uczyniony niepublicznie jest prawdziwy.

W tym paragrafie chodzi o pomówienie niepubliczne, więc nie za pośrednictwem social mediów, tylko np. w zamkniętym gronie osób. Jeśli adresat pomówienia i tak złoży pozew o zniesławienie (czyli pozew o ochronę dóbr osobistych) lub akt oskarżenia, to autor pomówienia będzie musiał udowodnić, że jego oszczerstwa dotyczą faktów. Jeśli będą prawdziwe tylko w jego przekonaniu, to sprawa o zniesławienie nadal może zakończyć się wyrokiem.

Co innego, jeśli zniesławienie miało miejsce w środkach masowego komunikowania:

Zgodnie z art. 213 § 2 kk nie popełnia przestępstwa określonego w art. 212 § 1 lub 2, kto publicznie podnosi lub rozgłasza prawdziwy zarzut:

  • dotyczący postępowania osoby pełniącej funkcję publiczną lub
  • służący obronie społecznie uzasadnionego interesu (art. 213 § 2 Kk.).

Oznacza to, że jeśli pomówienie podane do publicznej wiadomości nie dotyczy osoby pełniącej funkcję publiczną, ani nie służy obronie społecznie uzasadnionego interesu, to nawet prawdziwe zarzuty mogą być uznane przez sąd za przestępstwo.

Art. 213 kk wskazuje również, że jeżeli zarzut dotyczy życia prywatnego lub rodzinnego, dowód prawdy może być przeprowadzony tylko wtedy, gdy zarzut ma zapobiec niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia człowieka albo demoralizacji małoletniego.

Proces o zniesławienie – czy warto walczyć o wyrok skazujący?

Przestępstwo zniesławienia ścigane jest z oskarżenia prywatnego. Gdzie zgłosić zniesławienie w internecie? Najpierw zrób zrzut ekranu krzywdzącego komunikatu i udaj się do prawnika. Adwokat przedstawi Ci Twoje możliwości i możliwe scenariusze procesu oraz napisze dla Ciebie prywatny akt oskarżenia. Jeśli natomiast chcesz rozwiązywać problem na gruncie prawa cywilnego, możesz wnieść pozew o ochronę dóbr osobistych.

Jeśli zniesławienie w internecie nadszarpnęło Twój wizerunek, to warto walczyć o wyrok skazujący – na Twój wniosek orzeczenie wydane w sprawie może być podane do publicznej wiadomości, co może pomóc Ci odbudować stracone zaufanie np. wśród Twoich kontrahentów czy klientów. Poza tym jeśli złożysz prywatny akt oskarżenia, to sąd może orzec nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, Polskiego Czerwonego Krzyża albo na inny cel społeczny wskazany przez pokrzywdzonego (art. 212 § 3 Kk).

Zniesławienie a znieważenie – różnice

Oprócz pomówienia kara pozbawienia wolności grozi również za znieważenie w internecie. Znieważyć można kogoś bezpośrednio lub z zamiarem, żeby zniewaga do danej osoby dotarła. Od zniesławienia różni się po pierwsze tym, że może dotyczyć tylko osoby fizycznej. Polega na zachowaniu, które uwłacza jej godności. Przykłady zniewagi to poniżenie, okazanie pogardy, ale też oplucie, nieprzyzwoite propozycje czy gesty.

Tak jak w przypadku zniesławienia zniewaga w środkach masowego przekazu jest surowiej karana – grozi za nią pozbawienie wolności.

FAQ:

1. Zniesławienie – co to jest?

Zniesławienie to przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego. Zniesławić (pomówić) kogoś to narazić go na poniżenie w opinii publicznej lub utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności.

2. Co grozi za zniesławienie w internecie?

Jeśli zachowanie sprawcy przestępstwa można uznać za zniesławienie za pomocą środków masowego komunikowania, to grozi mu kara ograniczenia lub pozbawienia wolności albo kara grzywny.

3. Jaka jest wysokość grzywny za znieważenie lub zniesławienie?

Wysokość grzywny ustala sąd indywidualnie, biorąc pod uwagę uwarunkowania finansowe skazanego oraz jego sytuację życiową.